Stoutenburg I

Stoutenburgerlaan, Stoutenburg

Stoutenburg (stout=sterk) was een belangrijk 13de-eeuws kasteel in het grensgebied tussen het Sticht en Gelre. De bouw van het kasteel en de stadsrechtverlening van Amersfoort in 1259 hingen nauw met elkaar samenhang. Het was voor de Utrechtse bisschop een belangrijk militair steunpunt. In 1543 werd het kasteel gesloopt en met de stenen werden gebruikt voor de bouw van de dwangburcht Vredenburg in Utrecht. Tussen 1594 en 1619, tot zijn onthoofding, was Johan van Oldenbarneveldt de eigenaar. In 1633 verrees er op de kasteelplaats een nieuw buitenhuis. Rond het huis kwamen formele tuinen met een uitgebreid, deels nog aanwezig lanenstelsel die nog door Constantijn Huygens in 1669 enthousiast beschreven werd.

Het kleine 17de-eeuwse buitenhuis werd in 1865 vervangen door een paleisachtig neogotisch huis van architect H.J van de Brink. Het toen 750 hectare grote landgoed kreeg een landschapspark dat nog grotendeels aanwezig is. Dit huis werd al in 1888 weer afgebroken en het bezit versnipperd. Aan de zuidzijde van de Barneveldse Beek, een paar honderd meter ten westen van het oude huis, verrees het huidige bestaande Stoutenburg II. In 1956 werd bruut dwars door de oude kasteelplaats de huidige Stoutenburgerlaan met een scherpe bocht doorgetrokken. Wat rest is een deel van de ronde dubbele omgrachting. In 2006 zijn resten van de 14de-eeuwse ronde burcht, de voorburcht en delen van een ringmuur gevonden. Sinds 2001 is Het Utrechts Landschap de eigenaar.


Youtube

Facebook

Twitter